The African Plains

Serengeti National Park, veel over gehoord, nog meer van gezien. Schitterende beelden op National Geographic van vlaktes, imponerende luchten en een diverse flora en fauna. Maar onze eerste uren in dit uitgestrekte park zijn niets van dat alles, het enige wat wij zien is een weg vol wasborden die langzaam onze schokbrekers vernielt terwijl de temperatuur gestaag naar de 35 graden toe oploopt. Af en toe een paar bavianen en dat is het. 

Maar als we na een uur, tergend langzaam een bergje opkruipen met onze gloeiend hete schokbrekers zien we in één keer een leeuw. Nog geen 6 meter van de weg ligt hij met z’n kop net boven het gras. Na een paar fotos draait hij behoedzaam, bijna schichtig zijn hoofd om, hij lijkt wel bang. Terwijl onze schokbrekers langzaam afkoelen komt de kat voorzichtig overeind, draait zich om en strompelt weg. De reden van zijn schuwheid kunnen we nu duidelijk zien, zijn testikels zijn, waarschijnlijk in een gevecht, opengereten. Ook een leeuw is niet onkwetsbaar. Na nog een uur bereiken we een immense savanne, een plek waar je kunt verdrinken in de grote van de omgeving. The plains of Africa... Ruw verstoord door voorbij stuivende landrovers en minibusjes op weg naar een gespotte luipaard. Na navraag gaan we bij een plasje vol nijlpaarden rechtsaf richting de grote stofwolk waar we tussen zo’n twaalf auto’s de luipaard aantreffen. Ontspannen in een boom, ongevoelig voor zijn aanbidders in hun blikken voertuigen. En ongevoelig voor de regen die met bakken uit de hemel begint te vallen en zijn bekijks terugstuurt naar hun camping. Onderweg vragen we de weg aan een gids die ons uitnodigt voor een biertje met de tourguides en rangers in de kantine. De nacht valt snel en brengt naast de magnifieke sterrenhemel de geluiden van huilende hyena’s en vele andere geluiden, die ik niet thuis kan brengen.

We doorkruisen de velden van Serengeti National Park, welke alleen worden onderbroken door stenen “kopjes”, kuddes buffels en een cheeta met zoon. In de loop van de dag rijden we een aanliggend park in, Ngorogoro, net zo duur, net zo weids, veel droger en nog slechtere wegen. Maar langzaam verandert het landschap, er verschijnt een oude vulkaan in de achtergrond. Kleuren, temperatuur en vegetatie veranderen als we langzaam richting de kraterrand omhoog kruipen. Vanwaar we uit een mistig tropisch regenwoud een magisch plaatje gewaar worden. De zon breekt door de ons omringende mist en schijnt in de krater waar het de helgroene grasvlaktes en gladde meren verlicht. Kleuren, planten en zebra’s lijken onecht en we hebben het gevoel alsof we door een aflevering van National Geographic rijden. Ondanks dat het moeilijk is om jezelf los te werken uit deze betoverende omgeving moeten we langzaam verder. We glibberen over rooie wegen tussen lianen, eeuwenoude bomen, olifanten en zebra’s langzaam van de vulkaan af. Vergeten te eten door de overweldigende schoonheid om ons heen laten we ons beneden afladen met een lokaal gerecht: frietomelet.

Op zoek naar een pinautomaat in Arusha, komen we ongewild op een soort gevangenis terrein terecht Dit blijkt echter de ontmoetingsplek voor de kolonialen te zijn, schril afstekend tegen de omliggende armoede bevat dit complex een zwembad, tennisbanen rugby velden, zwarte tuinmannen, zwarte bediende en… een pinautomaat. Waar we dan maar gebruik van maken om een half uur later het gepinde geld uit te geven aan iets waar we al sinds Turkije naar opzoek zijn: Een gietijzeren pan. Zes maanden van markt naar markt gereden en nu ligt hij gewoon in de supermarkt. Eindelijk! Iets verderop in een houten hutje van twee vierkante meter met een gevilde koe aan de haak terwijl de thermometer 35 graden aanwijst halen we onze halve kilo stoofvlees. Een andere marktganger heeft zijn vlees liever vers en propt dan ook zijn net aangeschafte, levende geit achter in de kofferbak van een taxi, meuhheeee.

Onderweg naar een camping glijden we over strak geasfalteerd met belijning en bewegwijzering! De camping die we aandoen is duidelijk minder goed onderhouden. Gelegen in de Masaai Steppe aan de rustig kabbelende Pangani rivier lijkt het de ultieme spot voor een accommodatie. Maar het terrein is verlaten, vervallen en overgenomen door apen. Aangezien het donker begint te worden maken we een vuurtje waar we onze eerste stoofpot op koken. In het midden van de wildernis, eten van een houtvuur en een glaasje rode wijn. Wat wil je nog meer? Tevreden vallen we inslaap om de volgende morgen gewekt te worden door de eigenaar. Ooit deze camping begonnen om zijn dagen te slijten, maar sinds ze de weg tussen Dar es Salaam en Arusha hebben geasfalteerd is zijn functie als tussenstop verdwenen en kwijnt de camping langzaam weg. Een triest verhaal op deze schitterende plek waar overigens, zoals hij weet te melden, krokodillen en dodelijke schorpioenen zitten, altijd fijn om dat achteraf te horen….

Links van ons rijzen de Usambara Mountains stijl op uit de Masaai Steppe. Verleid door hun schoonheid kronkelen we 2 uur later omhoog over een Frans Alpen aandoende bergweg. Geleidelijk koelt het af terwijl de begroeiing toeneemt. Aan de rand van de bergketen, hoog boven de steppes vinden we een plek om te overnachten. We worden hartelijk onthaald door een leuke meid van onze leeftijd die een soort van restaurant runt. Vol bewondering volgt ze onze kookkunsten in de gietijzeren pot terwijl zij ons gedroogde vis leert klaarmaken. In de avond delen we elkaars gerechten onder het genot van wijntje. Waarna we een plaatselijke voetbalcompetitie tussen de koeien bijwonen. Het leven is hier verre van onprettig. De volgende dag lopen we richting een uitzichtpunt op de steile rotswand. Terwijl onze voeten over het einde van de wereld bungelen en kleine mistwolkjes opstijgen uit het oerwoud onder ons kijken we uit over een oneindig Tanzania, we zijn zo nietig maar voelen ons ongelooflijk groot. Langs de weg naar beneden kopen we een voorraad alpenkaas. De dagen die volgen eten we pasta met kaas, kaaspannekoeken, brood met kaas, blokjes kaas, plakken kaas, heerlijk! 

Wanneer we na een paar dagen verder rijden richting het zuiden komen we bij het vallen van de avond in de moeilijkheden door een andere camping die gesloten is wegens geasfalteerden wegen. Door een pikzwart nachtelijk Afrika vervolgen we onze weg opzoek naar de volgende kampeermogelijkheid…

Jan van Veldhuizen

• Bekijk foto's
• Bekijk locatie
• Plaats reactie