Loose screw

Grote hoeveelheden toeristen en verdubbelde prijzen. Het zijn de nare bijverschijnselen van de immens populaire reisgids; South America on a shoestring. Geen backpacker reist zonder en dat blijft niet zonder gevolgen. We hebben besloten om de ‘gebaande paden’ van de Lonely Planet te verlaten en naar La Paz te rijden zonder de reisgids te raadplegen. De reisgids die overigens door de soms gebrekkige of onjuiste informatie ook wel de bijnaam The Lonely Liar draagt. Veel nuttige informatie krijgen we via locals en de autoriteiten.

The sparcely populated far southwest region is even more remote than the salares, but there are several mining and military camps and weather stations that may provide a place to crash in a emergency. The determined can do it independently, but you’ll need a compass, maps, camping gear, warm clothing, food, water, patience, fortitude, a loose screw and people skills (for when you get stuck)*. (Lonely Planet/South America on a shoestring)

Dit is wat we lezen in de Lonely Planet na de tocht door een van de mooiste gebieden van Zuid Amerika.

Rodrigo is aan het bijkomen van zijn ergernissen en frustraties bij de grensovergang van San Pedro de Atacama. Om Chili te mogen verlaten moest de bus weer uitgeklaard worden en dat vergde veel van zijn korte geduld. Ook zijn Zuid Europese temperament bracht ondanks zijn uitstekende Spaans meer tegen- dan voorspoed teweeg. Bij de douanepost die zich niet aan de grens met Bolivia bevindt was het twee uur wachten op busladingen backpackers die om onduidelijke reden voorrang kregen. We zijn onderweg naar de Boliviaanse grens. Ik doe me tegoed aan de laatste dropjes die Marije, heel lief en attent, onder mijn kussen had verstopt voordat ze vertrok.

We zijn goed voorbereid en hebben voor vijf dagen eten bij ons en in totaal bijna tweehonderd liter diesel. We klimmen flink en de pet-flessen met water aan boord deuken uit omdat ze onder druk komen te staan. In ons rantsoen zitten twee grote zakken Dorito’s. Eén zak is al ontploft, de andere ligt voor ons op het dashboard en is hard als een voetbal. Je vraagt je af wat het met je lichaam doet. Hoogteziekte komt hier veel voor onder reizigers en hoewel we relatief langzaam klimmen krijgt Rodrigo last van de symptomen en eet aspirines alsof het mijn laatste dropjes waren. Bij de Boliviaanse grens, krijgen we in het gebouwtje dat eigenlijk niet meer dan een schuurtje is, de stempels in ons paspoort. Zonder problemen krijgen we een visum voor 90 dagen. De formaliteiten voor de auto moeten bij een grensovergang zo’n vijftig kilometer naar het noorden gebeuren.

We krijgen een indruk van wat ons de komende dagen te wachten staat. Stof, stof en nog eens stof! Het fijne vulkaanzand in de kurkdroge omgeving stuift als de ziekte. De weg is wasbord en we laten stofwolken na die kilometers ver te zien zijn. Er rijden amper auto’s en wat er rijdt valt kort te omschrijven; Toyota Landcruisers op benzine, iets anders rijdt er niet. We rijden langs geisers en rood- en groengekleurde zoutmeren met flamingo’s. Steile berghellingen met de resten van sneeuw en ijs zijn begroeid met lage vegetatie en worden begraasd door alpaca’s. Op de achtergrond zien we de vulkanen en besneeuwde bergtoppen. Wat een ongelofelijk gave rit! Overdag schijnt de zon en loopt de temperatuur op tot zo’n twintig graden. ’s Nachts daalt de temperatuur aanzienlijk. Na een eerste dag van elf uur rijden door het adembenemende landschap vinden we een plek om te overnachten. Het kleine dorpje dat, net als de wegen ernaartoe, niet op de kaart staat is niet meer dan een beetje laagbouw en valt nauwelijks op tussen de gelijkgekleurde omgeving van zand en rots.

We hebben ons voorbereid om in de daktent te overnachten voor het geval we niets beters kunnen vinden. Met lang ondergoed, kleren aan en dubbele slaapzakken hopen we de nachtelijke kou het hoofd te bieden. In deze tijd van het jaar daalt de temperatuur ’s nachts tot 25 graden onder nul. Gelukkig krijgen we een kamer aangeboden door de immer vriendelijke en behulpzame Bolivianen. De kamer zonder verwarming is uitgeleefd en sober. De bedden doen aan een hangmat denken en de kou trekt door de matras. Rodrigo voelt zich niet geweldig. Misselijkheid, hoofdpijn, de kou en moeite met ademen bezorgen de Portugees een korte nachtrust.

De volgende morgen weigeren de fotocamera’s. Door de lage temperatuur en de 110 volt waarmee ze zijn opgeladen kunnen de batterijen het niet meer bolwerken. Ook de bus heeft problemen met de vorst. Dat viel te verwachten en we hebben dus geen plannen om heel vroeg te vertrekken. De diesel is bevroren en door de vlokken in de brandstof start de motor niet. Met behulp van het gastgezin duwen we de 'Frozen Dutch Girl' met haar kont in de zon. Met geopende motorklep vangt ze de stralen van de felle ochtendzon.

De vlokvorming is eenvoudig te voorkomen door een beetje benzine aan de diesel toe te voegen maar overdag wordt de motor door zware arbeid al heet genoeg zodat de benzine schade aan de motor zou kunnen opleveren. Er zit niks anders op dan te wachten totdat ze ontdooit is.

Om elf kunnen we weer rijden en we steken een bevroren riviertje over. Het ijs is niet dik genoeg en we rijden over de bodem die bezaaid met keien ligt. Dan volgt er een wirwar van zandpaden. We hebben een wegenkaart van Bolivia maar van wegen is hier geen sprake en we rijden met behulp van kompas en kilometerteller. De door Toyota’s achtergelaten stofwolken markeren paden die we op de kaart intekenen. Zo af en toe gebruiken we de GPS om onze positie te controleren. Eenmaal in de bergen hebben we de vierwielaandrijving hard nodig. Ook de banden en schokbrekers hebben het zwaar te verduren op de steile paden van los zand en scherpe keien. De schokbreker links achter heeft het begeven en moet worden vervangen. We overnachten in Uyuni.

*(De dunbevolkte zuidwest-regio van Bolivia is nog meer afgelegen dan de zoutvlakten maar er zijn verschillende mijnen en militaire kampen en weerstations die in geval van nood uitkomst kunnen bieden. Wie vastbesloten is kan onafhankelijk reizen, maar je hebt een kompas, kaarten, campinguitrusting, warme kleren, voedsel, water, geduld en geluk nodig, net als een spreekwoordelijk schroef los. Ook is het handig om te weten hoe je met mensen omgaat (voor als je vast komt te zitten). (Lonely Planet/South America on a shoestring)

Pieter Schouwstra

• Bekijk foto's
• Bekijk locatie
• Plaats reactie