Vertrekken

Het begint nu langzaam door te dringen dat we over een paar dagen afscheid nemen van alles en iedereen om aan een reis te beginnen waar we tot nu toe slechts over droomden. Echter van dromen komt de laatste tijd maar weinig, maar met deze geweldige reis met onze T3 in het vooruitzicht nemen we dat graag voor lief.

Afgezien van onze paspoorten die wegens te vergeefse aanvragen nu nog steeds visumloos op de Soedanese Ambassade liggen en het feit dat we nog zoeken naar het juiste schoeisel voor ons voertuig, lijken we klaar te zijn voor vertrek. Maar doordat er op het laatste moment voor gekozen is toch de koppeling nog te vervangen en onze vertrekdatum na twee maal uitstel nu echt vastligt, zijn we, ja… laten we het maar melden, toch een beetje in tijdnood geraakt. De plannen om de auto van binnen wat op te leuken met verlichting en een tafeltje, hebben plaats moeten maken voor de meer noodzakelijke dingen als het onderbrengen van geschorste voertuigen die de komende vijftien maanden eenzaam en enigszins afgunstig zullen achterblijven. Een oude Honda Motorfiets gaat uit logeren bij vrienden terwijl de Saab wordt verbannen naar de Friese polder. De mountainbikes hebben geluk, die gaan namelijk mee. Complete inboedels zijn opgeslagen en de spullen die meegaan staan klaar in kratten.

Het genoemde schoeisel, de banden die we hadden uitgezocht, bleken niet leverbaar en dus vertrekken we op nieuwe 4X4 zomerbanden. Het zijn nou niet bepaald de banden met het grove profiel waarvoor je in Afrika wordt beroofd omdat je er van die stoere teenslippers van kunt maken. Laat staan dat je hiermee de modderige Afrikaanse grassteppe kunt doorkruisen. En wegens het dreigende regenseizoen in Soedan is het zaak dat we vóór Egypte haar keurige pumps inruilen voor wat zelf een tractorverkoper banden zou noemen. Vierwielaandrijving of niet, sommige delen van de reis vereisen banden met een grof profiel. Met een beetje geluk liggen ze klaar in Turkije waar we over ruim twee weken zullen zijn. SyncroTurk, de Turkse club voor dit soort Volkswagenbusjes heeft onze website ontdekt. Ze hebben ons laten weten ons graag te willen ontmoeten en ons van dienst te willen zijn, mochten we in de problemen komen. En wie weet hebben ze een adresje voor banden! Natuurlijk zijn de Europese wegen goed te doen op de banden die we nu hebben, maar vanaf Turkije worden de wegen niet beter. Voor de onherbergzame gebieden die we zullen aandoen hebben we een Hi-lift Jack en aluminium rijplaten aangeschaft. Een schep die waarschijnlijk de 2^e wereld oorlog nog heeft meegemaakt hebben we zelf opgegraven in een dumpshop in Ommen. Hij lijkt onverwoestbaar en uitermate geschikt om een toilet mee te graven. Een noodzakelijk kwaad dat we tevens meeslepen is een schoenendoos vol met originelen en kopieën van rijbewijzen, kentekenbewijzen, paspoorten en de vertalingen daarvan. Een carnet de passage voor vrije doorgang bij de grensposten mag natuurlijk ook niet ontbreken. Maar we staan vooral te popelen om van de rest van onze uitrusting gebruikt te maken. Wat is nou lekkerder dan een zelf gevangen vis op een houtvuur? Of zelfgebakken brood in de morgen op het smeulende vuur van de avond ervoor? En wat te denken van het wakker worden in de daktent met een schitterend uitzicht over de Keniaanse savannes. Ook zullen we onze mountainbikes veelvuldig gebruiken; met de fiets door Dar el Salaam, al mountainbikend langs Lake Malawi of gewoon even de lokale markt bezoeken. Wanneer we eenmaal overgevaren zijn naar Zuid-Amerika hopen we o.a. de wijngaard Bodega Salentein aan te doen. Deze wijngaard is het domein van Mijndert Pon, een van de zonen van de bedenker van de eerst VW bus, de T1. Vanuit dit ongelooflijke werelddeel, waar “Che Guevara” zijn dagboek over schreef, varen we naar Midden-Amerika. Vervolgens trekken we door het land van Fastfood, Airconditioners en een kersverse nieuwe president naar Time Square in New York. Halverwege 2009 wordt de bus weer in een zeecontainer naar het Europese continent verscheept.

3 april 2008 is het dus zover. Om half 8 in de avond vertrekken wij vanaf onze hoofdsponsor; de volkswagendealer Huisker-Kokkeler in Hengelo.

Voor geïnteresseerden staat onze bus de hele dag ter bezichtiging bij de volkswagendealer. Iedereen die bij ons vertrek aanwezig wil zijn, is vanaf 7 uur van harte welkom!

• Bekijk foto's
• Bekijk locatie
• Plaats reactie